ჰოდა მწარედ რომ დააბიჯებ
მერეა თურმე რო ცოფდებიან და სხავნაირი რეაქცია აქვთ..
თითქოს იმდენს უკვე აღარ ვფიქრობო და აღარ ვზრუნავო..
ხე ძახილმა გაახმო და იგივე მომივა მეც..
არ ვამბობ რომ გაშალაშინებული ვარ,მაგრამ მაცადონ მე თვითონ მივხვდე რომ შეცდომას ვუშვბე..
და იქნებ სულაც არაა შეცდომა კაირა დაა ამდენი ძახილით რომ არ არიან ეს ორფეხა ცხოველები ლამაზები ,იქნებ მეც დავრწმუნე რომ არ არიან ,მაგრამ არ მინდა ეს მალე მოხდეს.. და ეს ზღაპარი კიდევ დიდიხანს გაგრძლედეს და ,კარგი იქნება თუ საერთოდ არ დამტავრდება..
ხოდა დიდებმა კი იციან ბევრი ,მაგრამ ჯერ მგონია რომ არ არიან მაღთლები,ოდა კაი ხანი მინდა ასე მეგონოს..
ყველას აქვს ხელჩასაკიდი ხელი..
ორი თუ არა ერთს მაინც დაგითმობს ოდესმე ..
მინდა ცადონ დაინაოხ ჩემი თვალებით და არა მარტო ტავინათი თვალებით..
თუნად ეგონოთ რომ მე საათვალეები მიკეტია და ეს მხედველობაშI ხელს მიშლის,მაინც დაიანოხ ისე როგორც მე ვხედავ..
ამდენი კIთხვა არაა საჭირო..
ხოდა არ უნდა მოჭრილ მორს გალამაზება ,ისე უნდა მიღება როგორიც არის..
მღლიან და ეს ორფეხები და შორიდან მინდა მიყვარდნენ ..
ჰოდა მაინც მადლობა ყველაფრესითვის,ყველა ადამაინისთვის,ყველა დრისთვის და ყველა წამისთვის,ყველა განსაცდელისთვის და ყველა ხელისგამოწვდისთვის.. ყველას წიხსლითსთვის და ღიმილისთვის ..
როგროი მარტვიია და როგრო ართუელებენ და ალაბირინთებენ..
ყველა ტავისი ბილიკით და მაიც გზის ბოლო და თავი ყველასთვის ერთია..
ურთიერთ სიმძიმე რომ ვიტვირთონ ,ამის მაგივრად ფეხს ვუდებთ ..
მისთვის ახუსნელი და გაუგებარი და მიუღებელი, სენთვის მსიაღებლი და ღირებულაი ხოდა პაიტივი გცეს..
როგრო უხეშდება და ფერს კარგასვ და ხარისხს როცა რაღაც ზემოქმედებას ახდენენ ნაჭერზე..
დაიღალე მაგრამ ვალდებული ხარ..
მსხვერპლი ხარ შენ, ხოდა აიღე ეგ აგური ისევ..